Gewoonte

Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad. Niet persé met het aanhouden van mijn eetpatroon, want dat gaat, ik wil niet zeggen vanzelf, maar wel goed. Het gaat steeds vaker onbewust. Dat is denk ik dan ook de bedoeling. Het moet onbewust gaan, een gewoonte worden. Dat er niet meer over na gedacht wordt. Nee, deze week ging niet goed. Een lam gevoel, een gevoel van vermoeidheid, luiheid. Nergens zin in hebben. Door dit gevoel gaan er ook andere dingen mis. Zitten er ook andere dingen tegen. Dingen die anders heel normaal zijn. dingen waar ik anders geen moeite mee zou hebben gehad. Dingen waar ik anders niet eens bij stil zou hebben gestaan. Dingen die een gewoonte zijn geworden.
Gewoonte is niet altijd goed. Als dingen een gewoonte worden, heb je kans dat je deze dingen voor gewoon neemt. Dat je dingen aanneemt als dat het zo zou zijn of zo zou gaan. Het woord wat ik zoek is vanzelfsprekend. Sommige dingen mag je niet als vanzelfsprekend aannemen.
Als je op enig moment niet goed voelt, je hoeft je niet eens ziek te voelen, maar gewoon niet lekker, dan heb je kans dat je met je neus op dit gegeven wordt gedrukt. Dat kan ook wel eens een goede zaak zijn, als je hier maar je leering uit kan trekken.
Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad. Nogmaals,er zijn altijd mensen die er erger aan toe zijn, maar daar kan ik toch niet over schrijven. Nee, dat zullen deze mensen zelf moeten doen. Ik kan alleen maar over mijzelf schrijven. En dat heb ik dan ook gedaan.
Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad, maar niet alles in het leven gaat makkelijk.
Op naar betere tijden.

Moeilijk

Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste hermeting gehad. Op dezelfde weegschaal als waarop ik ben begonnen. Deze gaf 129,1 kg aan. Ook ben ik 9 cm buikomvang kwijtgeraakt. Volgens mij mag ik best trots op mijzelf zijn, en dat ben ik dan ook. Hierbij zie je ook dat iedere weegschaal iets anders aangeef. Op de sportschool was het 126 kg. Ik ga er maar van uit dat de waarde op dezelfde weegschaal goed is.
Ondanks deze toch wel opbeurende feiten, heb ik moeilijke weken achter de rug. De moeilijkste dag was wel afgelopen woensdag. Ik kreeg mijzelf niet op gepept om ook maar ergens zin in te hebben of iets te gaan doen. Mijn vrouw opperde dat ik naar de sportschool moest gaan. Daar had ik dus helemaal geen zin in. Toch ben ik geweest. En heeft het ook geholpen. Toen ik weer thuiskwam was in ieder geval dat lamme vermoeide gevoel verdwenen.
Gisteren een flinke wandeling op de hei gemaakt, samen met mijn vrouw en hond. Heerlijk in de natuur. Daarna op een terrasje gaan zitten. Aan de koffie. Dat doet je goed.
Nu de draad weer proberen op te pakken.