Trein weer in beweging richting Kerst

Afgelopen maandag weer een evaluatie gehad op de sportschool. Gewicht: 108,6 kg. Er is gelukkig weer een positieve beweging in mijn gewichtspatroon. Stil staan is echt niet motiverend. Nee, dat is juist demotiverend. Dan heb je de steun van je mede-coeurders hard nodig. Steun die ik toch wel heb mogen ontvangen. Ook van mijn begeleiders. Nu komt de kerst eraan. Toen de rem aangetrokken stond, zag ik hier toch wel een beetje tegenop. Nu echt niet meer. Laat maar komen die kerst. Ik zal er zeker van gaan genieten. Misschien is niet alles coeur proof, maar toch veel wel. Het is hier nu heel gewoon. Koken op coeur wijze is nu toch wel onze eigen wijze geworden. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen dat dit zo is. 

Ik hoop dat mijn CoEur-vrienden ook lekker gaan genieten van de kerst. Kerst is tenslotte, of hoor toch zo te zijn, een tijd van liefde en vriendschap, van genieten, van geven, van gezelligheid, van samenzijn, van gulheid.

Ik wil mijn vrienden(innen) dan ook een hele fijne kerst toe wensen. Als ik jullie hierin kan bijstaan , doe ik dat graag.

Natuurlijk ook de lezers van dit blog een hele fijne kerst toegewenst.

De rem staat erop

Na een snelle start is de trein tot een halt gekomen. Zo voelt het tenminste. Zo snel als het ging, zo langzaam gaat het nu.
Eigenlijk is dat ook heel logisch. Nu is het "nieuwe vet" eraf, nu is het "oude vet" aan de beurt. Nu is het (oneerbiedig gezegd) vreet en snoep vet eraf, en is het resterende vet aan de beurt.
Ik kan je wel vertellen dat deze rem niet prettig aanvoelt.
Misschien ben ik wel te verwend. Ja, dat zal het zijn. Ik ben verwend met een snelheid dat is ongekend.
In een goed half jaar 28 kg verliezen. Dat is rap gegaan. Om mijn doel te halen moet ik er nog 14. Meer is welkom, maar 14 zou al naar tevredenheid zijn.
Voor deze 14 kg zal ik door moeten zetten. En doorzetten, dat doe ik wel. Zeker als ik dit laatste half jaar voor mijzelf evalueer. Als ik kijk naar de successen die ik al heb bereikt.
Ik moet mijzelf weer opnieuw moeten oppakken en er weer voor de volle honderd procent tegen aan gaan.
Gelukkig kan ik met mijn lotgenoten praten als ik daar de behoefte aan heb. En niet alleen met mijn lotgenoten, maar ook met mijn begeleiders.

Positief versus negatief

Vorige week dinsdag werd ons gevraagd, om iets positiefs te noemen wat ons de laatste weken is overkomen in het kader van het Co-Eur traject.
Gelukkig hoefde ik niet als eerste. Ik had dus even de tijd om na te denken. Echter wist ik op dat moment niets anders te vertellen dan dat het eetpatroon goed vol te houden was. Er was in mijn beleving niets positiefs gebeurd. Tenminste niets wat mij op dat moment te binnen schoot.
Ik ben op het moment bezig met het feit dat door mijn slijmbeurs ( janken jongen.......uienleer.....oh nee, dat is mijn gewone beurs.....) ik niet op die manier mijn sport kan uitoefenen zoals ik dat zou willen. Het is trouwens volgens de laatste diagnose van mijn arts niet de slijmbeurs, maar een of andere aanhechting op het bot dat mij parten speelt.
Nee, ik kan niet sporten zoals ik zou willen. Dat speelt schijnbaar door op alles. Mijn gewicht wilde ook niet meer zakken. Ondanks.........nee, ook hield ik mij niet meer zo goed bezig met eten. Niet het drie keer per dag eten, dat gaat goed, maar het niet de juiste dingen eten. Er werd eens wat vaker junkfood gehaald. Koken doe je namelijk ook met je armen. En bewegen met mijn linkerarm doet pijn, dus........
Nee, er was niets positiefs te noemen.
Een aantal dagen later was er wel iets positiefs te noemen. Ik had een afspraak bij de diabetisch verpleegkundige.
Welke vinger wil je geprikt worden? vroeg ze. Hoe wil ik dat nou weten, ik ben nog nooit extra in mijn vingers geprikt. Op mijn vingers getikt, ja dat wel, maar nog nooit in mijn vingers geprikt. Ik kan nu zeggen dat dat niets voor stelt. Je moet goed je best doen om dit te voelen. wel kwam hier het positieve vandaan.
Glucosewaarde in mijn bloed is met 0,6 punten gedaald. Mijn gewicht is volgens de schaal van haar gedaald naar 118 kg.
Neem maar 1 tablet minder per dag, zei ze.
Dat zijn zelfs drie positieve dingen.......had mij die vraag maar een paar dagen later gesteld.
Laten we het positieve maar doorzetten.
Sporten, och dat komt ook wel weer goed. Mijn conditie kan ik blijven opbouwen, mijn benen en buik kan ik blijven trainen, alleen tijdelijk oppassen met mijn armen. Met name mijn linkerschouder.
Ook mijn eten is weer beter, tenminste qua de goede dingen eten.
En de pijn.....
Die zit er nog, maar daar bijt ik mij wel doorheen.

Voordeel

Net nu het weer zo lekker gaat, krijg ik last van mijn schouder. Volgens de dokter een irritatie van de slijmbeurs. Ach ja waarom ook niet , mijn gewone beurs is ook geïrriteerd. Die is van uienleer. Alleen maar janken. Dus irritatie van de slijmbeurs kan er ook nog wel bij.
Alle gekheid op een stokje.......waar komt dat eigenlijk vandaan? Gekheid op een stokje.....Dat moet een flinke stam zijn wil ik al mijn gekkigheid op een stokje zetten. Hoe doe je dat eigenlijk? Gekheid op een stokje zetten?... Maar ik dwaal af...
Ik zal nu een weg gaan zoeken om mijn schouder niet te zwaar te belasten, maar toch mijn oefeningen te doen. Bewegen is nu niet iets dat ik zou willen opgeven. Daar gaat het te goed voor. Dat levert zoveel voordelen op. Voordelen waar men niet eens bij stil staat. Gezondheidsvoordeel, Fitheidsvoordeel, Slijmbeursïrritatie..... daar is die gekheid weer.... Heel veel voordeel dus. Helaas geen voordeel in de supermarkt. Als je dat zoekt moet je op koopjesjacht.
De titel van dit schrijven heb ik voordeel genoemd. Toch komen die voordelen helaas ook met nadelen. Slijmbeurs irritatie is er schijnbaar een van. Het voordeel in deze is dat ook dat wel over gaat.

Gewoonte

Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad. Niet persé met het aanhouden van mijn eetpatroon, want dat gaat, ik wil niet zeggen vanzelf, maar wel goed. Het gaat steeds vaker onbewust. Dat is denk ik dan ook de bedoeling. Het moet onbewust gaan, een gewoonte worden. Dat er niet meer over na gedacht wordt. Nee, deze week ging niet goed. Een lam gevoel, een gevoel van vermoeidheid, luiheid. Nergens zin in hebben. Door dit gevoel gaan er ook andere dingen mis. Zitten er ook andere dingen tegen. Dingen die anders heel normaal zijn. dingen waar ik anders geen moeite mee zou hebben gehad. Dingen waar ik anders niet eens bij stil zou hebben gestaan. Dingen die een gewoonte zijn geworden.
Gewoonte is niet altijd goed. Als dingen een gewoonte worden, heb je kans dat je deze dingen voor gewoon neemt. Dat je dingen aanneemt als dat het zo zou zijn of zo zou gaan. Het woord wat ik zoek is vanzelfsprekend. Sommige dingen mag je niet als vanzelfsprekend aannemen.
Als je op enig moment niet goed voelt, je hoeft je niet eens ziek te voelen, maar gewoon niet lekker, dan heb je kans dat je met je neus op dit gegeven wordt gedrukt. Dat kan ook wel eens een goede zaak zijn, als je hier maar je leering uit kan trekken.
Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad. Nogmaals,er zijn altijd mensen die er erger aan toe zijn, maar daar kan ik toch niet over schrijven. Nee, dat zullen deze mensen zelf moeten doen. Ik kan alleen maar over mijzelf schrijven. En dat heb ik dan ook gedaan.
Deze afgelopen week heb ik het niet makkelijk gehad, maar niet alles in het leven gaat makkelijk.
Op naar betere tijden.

Moeilijk

Afgelopen dinsdag heb ik mijn eerste hermeting gehad. Op dezelfde weegschaal als waarop ik ben begonnen. Deze gaf 129,1 kg aan. Ook ben ik 9 cm buikomvang kwijtgeraakt. Volgens mij mag ik best trots op mijzelf zijn, en dat ben ik dan ook. Hierbij zie je ook dat iedere weegschaal iets anders aangeef. Op de sportschool was het 126 kg. Ik ga er maar van uit dat de waarde op dezelfde weegschaal goed is.
Ondanks deze toch wel opbeurende feiten, heb ik moeilijke weken achter de rug. De moeilijkste dag was wel afgelopen woensdag. Ik kreeg mijzelf niet op gepept om ook maar ergens zin in te hebben of iets te gaan doen. Mijn vrouw opperde dat ik naar de sportschool moest gaan. Daar had ik dus helemaal geen zin in. Toch ben ik geweest. En heeft het ook geholpen. Toen ik weer thuiskwam was in ieder geval dat lamme vermoeide gevoel verdwenen.
Gisteren een flinke wandeling op de hei gemaakt, samen met mijn vrouw en hond. Heerlijk in de natuur. Daarna op een terrasje gaan zitten. Aan de koffie. Dat doet je goed.
Nu de draad weer proberen op te pakken.

Op de goede weg

Ik heb nu vier bijeenkomsten gehad van de divisie voeding bij Coeur. Deze eerste vier waren bijeenkomsten waarbij de theorie over voeding uiteen gelegd wordt. Volgende week beginnnen de volgens mij intressante bijeenkomsten. De eerste vier waren best leerzaam, maar vanaf nu gaan we recepten bespreken. Dat spreekt mij als hobbykok toch iets meer aan. De eerste individuele afspraak bij voeding heb ik ook gehad. Daar kan je eventueel ook het receptenboek "Culivita" van Ronald van Wankum kopen, maar Karin heeft mij verzekerd dat al die recepten ook aan bod komen in de bijeenkomsten. Daar krijgen wij dan ook de recepten op papier mee, dus ik wacht nog even met kopen. Trouwens, ik heb het boek ook online te lezen gevonden. Van daaruit zou je ook de recepten kunnen afdrukken. Voor de liefhebber wil ik je best de link sturen, stuur mij maar een mailtje als je interesse hebt.
Inmiddels ben ik ook begonnen in de sportschool met bedrijfsfitness. Daar hebben wij ook een intake gehad. Ook heb ik daar op de weegschaal gestaan........126 kg........ Wat een geweldig resultaat tot nu toe, tenminste dat vind ik zelf. In ieder geval is dat een hele goede opsteker voor mij. Dat sterkt alleen maar mijn motivatie om door te zetten. Niet dat deze motivatie te wensen overlaat hoor.
Wat ik inmiddels wel merk is dat het drie keer per dag eten al aardig een gewoonte wordt. Al was het in de laatste weken, met het verlies van mijn schoonvader, en de regelarijen die je daarbij voor je kiezen krijgt toch erg moeilijk om je aan de adviezen te houden. Maar ook in deze toch wel moeilijke tijden ben ik toch bezig om zoveel als mogelijk, maar ook wel bijna onbewust bezig, met het eetadvies op te volgen.
Ook dat is een goede zaak, het begint al bijna een gewoonte te worden. Dat is tenslotte toch het hele idee achter Coeur. Een gezonde levenstijl, een gewoonte.

Moeilijk

Volgens mijn eigen weegschaal ben ik nu 11,5 kg kwijt. Ik ben dan ook heel erg benieuwd naar mijn eerste hermeting.
Wel moet ik nu toe geven dat ik steeds meer moeite heb met het volgen van het meegekregen advies. Er komen steeds meer lekkere dingen voorbij. Het is nu moeilijk om mijzelf er aan te houden. Ik moet mijn doelen goed voor ogen houden. Tegen beter weten in hoop ik dat deze dingen niet nog moeilijker worden.

Motivatie

Deze week voor de derde keer bij Co-Eur wezen sporten. Dat bevalt mij zeer goed. Er is geen honger gevoel na het sporten, ondanks dat ik nog steeds de meeste tijd boven mijn vetverbrandingshartslag aan het sporten ben. Conditie moet worden opgebouwd.
Helaas heb ik te horen gekregen dat ik ook suiker type 2 heb. Weer een motivatie om door te blijven zetten. Niet dat ik dat nog nodig heb, want motivatie is bij nog steeds in ruime mate aanwezig. Maar de kans zit er in om van de suiker af te komen hierdoor.
De eerste bijeenkomst van de divisie voeding komt eraan. Ik ben benieuwd hoe dat in zijn werk gaat.
Er is ook goed nieuws. Bij de diabetisch verpleegkundige blijkt dat ik reeds 6,5 kg kwijt ben. Natuurlijk weet ik dat je bij een weegschaal moet blijven, daarom wacht ik ook op de divisie voeding. Ik neem aan dat zij daar ook gaan wegen om na te gaan of de meegegeven adviezen ook gewerkt hebben.

Sporten voor de eerste keer sinds lang

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer gesport. Onder begleiding. Het begin is gemaakt in de divisie bewegen. Ik moet zeggen dat het mij niet is tegen gevallen. Ik heb weinig last gehad van mijn spieren erna. Ook heb ik die avond geen honger gevoel ervaren. Ik ben ruim 1,5 uur bezig geweest, waarvan ik 30 min op mijn ideale hartritme ( vetverbrandend ). Dat moet nog veel meer worden. De meeste tijd is mijn hartritme te hoog geweest. Dat komt doordat ik nog geen conditie heb opgebouwd. Ben nu bezig met uitzoeken wanneer wij kunnen banenzwemmen. Dat is best lastig als je met vier personen rekening moet houden, maar daar zullen wij zeker uitkomen.

Met het voedingsritme heb ik nog steeds geen problemen. Het werkt op een goede manier. Wel zie ik zoals eerder gemeld nog steeds heel veel lekkere dingen bij het boodschappen. Dingen die ik nu nog niet mag vanwege het vetgehalte wat daarin verwerkt is. Ik bedoel hiermee geen snoep of zoetigheid, dat kan ik heel goed achterwege laten. Laat ik er maar van uit gaan dat het ook hiermee wel goed komt.

Dag 14

Gisteren de theoretische voorbespreking gehad bij de afdeling bewegen. Nu gaat het serieus worden. Volgende week gaat het sporten beginnen. Wij hebben gisteren geleerd dat alle beweging goed is maar ook hoe we effectief moeten gaan bewegen. In theorie. Volgende week gaan we dat in de praktijk leren. Eigenlijk kan ik niet wachten.
Qua titels van mijn bloggen realiseer ik mij dat het wel iedere keer tellen is op welke dag we nu zitten. Ik zal moeten gaan bedenken welke titels ik aan mijn nieuwe bloggen ga geven want de dagen tellen heeft ook niet zo veel zin.

Dag 11

Bijna twee weken bezig met het volgen van een bepaald eetschema. Op zich gaat ons dat goed af. Wel zie ik, bij het doen van boodschappen, steeds meer dingen waarvan ik tegen mezelf zeg: dat is lekker, jammer dat ik het niet mag. Wel kan ik nog steeds de verleiding weerstaan om dat soort dingen niet mee te nemen. Het worden wel steeds meer dingen, en niet alleen dingen uit de winkel. Ook de reclames op de tv werken niet mee. De reclames langs de weg ook al niet. Het lijkt langzaam wel of de hele reclame wereld tegen ons is. In principe is dat ook zo. Wij kopen hun producten niet meer. Ik laat mij niet meer hersenspoelen door deze reclamemakers. Want dat is het wat zij doen, zij spelen zo op ons in dat wij hun product willen kopen. Het product word de hemel en verder in geprezen. Neem nou de reclame van special K.Afvallen met serial. Ja, als je alleen maar serial eet dan val je wel af, maar ons lichaam heeft wel dagelijks brandstof nodig. Met special K krijgen wij heus niet alle benodigde brandstoffen en voedingsstoffen binnen die wij nodig hebben. Mensen, laat je niet hersenspoelen door die reclamemakers. Ik heb in ieder geval voorgenomen dat ik mij niet meer laat hersenspoelen door die mensen.

Dag 8

Het eerste weekend is achter de rug. Ik ben er al gelijk dit weekend achtergekomen dat het door mij aan te houden schema van eten in het weekend niet werkt. Ik sta toch niet op om 06:30uur zoals door de week. De volgende bijeenkomst van de divisie voeding maar aangeven dat voor het weekend het schema aangepast moet worden. Trouwens, bij de volgende bijeenkomst wordt alles aangepast op mijns eigen ikke. Nu ben ik nog aan een algemeen schema bezig totdat ik mijn eigen schema heb. Afgelopen zaterdag het verjaarsdag feestje van Chelsie gehad. Met de op tafel gezette lekkernijen had ik totaal geen moeite. Ik kon er goed van af blijven. Dat is toch positief. Zondag hebben de dames een oefenwedstrijd gevoetbald. Ook hier heb ik een vlag aan de zijkant van het veld mogen hanteren. Met deze beweging heb ik qua eten geen problemen met hongergevoel gehad. Meestal had ik na een inspanning best wel trek, nu niet. Nou heb ik niet bepaald echt moeten rennen, maar toch.
Week 2 gaat beginnen.
Voor mij een grote week.
Ik moet naar de bedrijfsarts, mijn abneu-apparaat komt en de divisie sport gaat een aanvang nemen. Voor mij toch allemaal nieuw.

Dag 5

Inmiddels is dag 5 al een aantal uren onderweg. Nog steeds heb ik in de avonduren geen trek gehad in zoetigheid. Ook de regelmaat is goed aan te houden.  Wel wordt het steeds moeilijker om boodschappen te doen. Wat mag nu precies wel en wat absoluut niet.
Ik heb een brief gekregen van de divisie Bewegen. Volgende week gaat wij reeds van start. Vlugger dan ik had verwacht. Volgende week gaat de theoretische kick-off plaats vinden. Daarmee wordt ook mijn sportieve agenda opgesteld. Ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken.

Dag 3

Ik moet zeggen dat ik verrast ben hoeveel behoefte ik heb om 's avonds te gaan knabbelen aan wat nootjes of wat chips. Helemaal niet. Natuurlijk is het nog maar het beginstadium maar normaal had ik toch wel al een zak nootjes op. Ik hoop dat dat zo blijft, maar zo makkelijk zal het toch wel niet worden.
Dit wil wel zeggen dat mijn lichaam voldoende heeft met deze 3 maaltijden en 1 tussenmaaltijd.
Wij zijn nog niet wezen sporten. Ik denk dat het wel tijd wordt om deze weg ook in te gaan slaan.
Het inkopen doen is voor mij nog wel wat moeilijk, maar na mate ik vorder in het boek dat ik meegekregen heb van mijn voedingsdeskundige word e.e.a. steeds duidelijker.
Dag 3 is begonnen.

Dag 2

Inmiddels zit de eerste dag erop. Ik moet zeggen dat het niet is tegengevallen, maar dat komt nog wel. Tussen mijn drie maaltijden en een tussenmaaltijd heb ik geen hongergevoel ervaren. Natuurlijk realiseer ik mij dat dit pas de eerste dag was. Honger is nog geen optie. Hoewel ik in hoeveelheid minder eet met het middagmaal, eet ik door de dag meer dan dat ik gewend ben. Als ik inmiddels niet beter zou weten is dat toch een rare gedachte. Men eet meer op een dag, maar geregelder, en toch gaat men afvallen. Juist door dat geregelder eten.
Nu is de tweede dag begonnen en de meusli-maaltijd is alweer naar binnen. Van mijn fysiotherapeute had ik de opdracht gekregen om drie keer in de week een sportmoment van 2 uur in te plannen. 1 keer ga ik bij Co-eur MTT ( Medische Trainings Therapie) doen. Dat is zeg maar Cardio Fitness. Voor mijn tweede moment wil ik samen met Bianca gaan zwemmen. Als derde wou ik gaan rennen rond het trainingsveld, of ik nou iedere vrijdag sta te kijken naar het trainen of dat ik dan zelf ga trainen, ik ben er dan toch. Maar dat is mij voorlopig verboden. Ik mag niet gaan rennen. Ga dan maar lopen, zei ze. Tja mijn bedoeling was goed,maar de belasting op mijn gewrichten is dan toch nog te groot. Dat zijn allemaal dingen waarbij je niet stil staat. Dus denk ik dat we als derde moment eerst maar eens gaan wandelen.

Dag 1

Vandaag is dag 1 van de rest van mijn leven. Vandaag ben ik gestart met het veranderen van mijn levenstijl.
Ik zal mij eerst even kort voorstellen.
Ik ben Michel en ik heb overgewicht. Ik ben 43 jaar oud en de laatste 1,5 jaar heb ik ook last van mijn overgewicht. Mijn overgewicht werd een beperking in mijn doen en laten.
Tien jaar geleden is er bij mij slaapabneu geconstateerd. Na verschillende onderzoeken werd mij verteld dat ik maar eerst moest gaan afvallen, daarna mocht ik terugkomen voor een eventuele behandeling. Van alles is reeds geprobeerd, maar het schort heel erg aan doorzettingsvermogen. Met dat allemaal in mijn achterhoofd ben ik in oktober 2010 naar mijn huisarts gegaan om een oplossing te zoeken in medicijnen. Daar was mijn huisarts geen voorstander van, hij had iets heel anders voor ogen. Hij had gehoord van een Europees onderzoek met hele goede resultaten. Co-eur. Als jij hiervoor open staat ga dat maar eens proberen, zei hij.
Ik heb mijn twee intake-dagen reeds achter de rug. Je leest het goed, twee intake-dagen.
Bij Co-eur gaan ze het grondig aanpakken. Zij gaan mij leren op een andere manier te gaan leven. Er wordt geen  onderdeel overgeslagen. Een arts, een voedingdeskundige, een psycholoog en een fysiotherapeut gaan samen met mij aan de slag. Niet met mij alleen natuurlijk, maar ik kan alleen over mijzelf schrijven.
Het zal wennen zijn om weer te gaan sporten, om anders te gaan eten, kortom om anders te gaan leven.

Startgewicht: 142,5 kg

Mijn eerste bord meusli is reeds naar binnen gewerkt en ik moet eerlijk toegeven dat het toch wel gesmaakt heeft. Vanmiddag mag ik 4 sneeën brood met mager hartig beleg en rauwkost. Ik ben benieuwd hoe die 20+ kaas van tegenwoordig smaakt want tien jaar terug vond ik het net rubber.