Vorige week dinsdag werd ons gevraagd, om iets positiefs te noemen wat ons de laatste weken is overkomen in het kader van het Co-Eur traject.
Gelukkig hoefde ik niet als eerste. Ik had dus even de tijd om na te denken. Echter wist ik op dat moment niets anders te vertellen dan dat het eetpatroon goed vol te houden was. Er was in mijn beleving niets positiefs gebeurd. Tenminste niets wat mij op dat moment te binnen schoot.
Ik ben op het moment bezig met het feit dat door mijn slijmbeurs ( janken jongen.......uienleer.....oh nee, dat is mijn gewone beurs.....) ik niet op die manier mijn sport kan uitoefenen zoals ik dat zou willen. Het is trouwens volgens de laatste diagnose van mijn arts niet de slijmbeurs, maar een of andere aanhechting op het bot dat mij parten speelt.
Nee, ik kan niet sporten zoals ik zou willen. Dat speelt schijnbaar door op alles. Mijn gewicht wilde ook niet meer zakken. Ondanks.........nee, ook hield ik mij niet meer zo goed bezig met eten. Niet het drie keer per dag eten, dat gaat goed, maar het niet de juiste dingen eten. Er werd eens wat vaker junkfood gehaald. Koken doe je namelijk ook met je armen. En bewegen met mijn linkerarm doet pijn, dus........
Nee, er was niets positiefs te noemen.
Een aantal dagen later was er wel iets positiefs te noemen. Ik had een afspraak bij de diabetisch verpleegkundige.
Welke vinger wil je geprikt worden? vroeg ze. Hoe wil ik dat nou weten, ik ben nog nooit extra in mijn vingers geprikt. Op mijn vingers getikt, ja dat wel, maar nog nooit in mijn vingers geprikt. Ik kan nu zeggen dat dat niets voor stelt. Je moet goed je best doen om dit te voelen. wel kwam hier het positieve vandaan.
Glucosewaarde in mijn bloed is met 0,6 punten gedaald. Mijn gewicht is volgens de schaal van haar gedaald naar 118 kg.
Neem maar 1 tablet minder per dag, zei ze.
Dat zijn zelfs drie positieve dingen.......had mij die vraag maar een paar dagen later gesteld.
Laten we het positieve maar doorzetten.
Sporten, och dat komt ook wel weer goed. Mijn conditie kan ik blijven opbouwen, mijn benen en buik kan ik blijven trainen, alleen tijdelijk oppassen met mijn armen. Met name mijn linkerschouder.
Ook mijn eten is weer beter, tenminste qua de goede dingen eten.
En de pijn.....
Die zit er nog, maar daar bijt ik mij wel doorheen.
hoi michel,
BeantwoordenVerwijderenkun je mij de link geven van de kookboek van Van Wankum voor de recepten.
alvast bedankt